- Ik ben Craig Melvin,
en dit is "Dateline: geheimen ontdekt."
- Twee mannen zagen wat ze deden dacht dat het een etalagepop was.
Ze had hout opgestapeld bovenop haar.
Geen identificatie.
- We kwamen allemaal samen door vrijwilliger te worden
om Jane Does te identificeren en John Doet.
- Er is een passie proberen uit te vinden
wie onze Doe is.
- Ik denk wat als dit is jouw familie?
Je wilt ze geven sluiting.
- Voor ons rechercheurs moordzaken, het is ver boven onze hoofden.
- Ik zei dat ik denk dat ik het weet hoe we het kunnen doen.
- Al deze mensen deel een stukje DNA
met onze onbekende persoon.
- Wij dachten dit is de familie.
Dit is het.
- Het is surrealistisch.
Het voelde als iemand sloeg me gewoon.
Het voelde gewoon als...
- Het is grappig, is het niet?
Dat het belangrijk zou zijn een steen hebben
met je naam erop.
- Het is.
- Het is in steen geschreven.
Je wordt nooit vergeten.
- Hallo, en welkom bij "Dateline: geheimen ontdekt."
In veel koude gevallen
een rouwende familie is wanhopig
om hun dierbaren mee te nemen moordenaar voor de rechter.
Maar wat is er gebeurd wanneer het slachtoffer onbekend is?
Dat was het geheime Texas autoriteiten moesten kraken
jaren tot een team van vastberaden vreemden
gezworen om eindelijk te zetten een naam met een gezicht.
Hier is Keith Morrison met...
- Hier hebben ze haar neergezet.
Haar vaste woning.
- Niemand wist het echt niets over haar.
- Deze kleine begraafplaats in Oost-Texas.
Een simpele markering op haar graf
en de naam dat was geen naam.
Jane Doe.
- Het maakt het persoonlijk omdat je denkt,
'Wat als dit jouw familie is?
"Wat als dit zou kunnen zijn je vriend?"
- Zij... wie was zij,
dit onmogelijke raadsel?
- Hoe komt het dat de jonge vrouw kan
verdwijnen en sterven en dat kan niemand
erachter komen wie ze is?
- De vraag die hen tegenhield gekluisterd aan hun computers.
- Deelnemen aan iets ook zo
kan bijna consumeren.
Het kan-- het kan ons echt uitputten.
- De obsessie...
- Ik was verslaafd.
Ik was absoluut verslaafd.
- Hier is het begonnen.
29 oktober 2006,
Kilgore, Texas.
Twee mannen schieten op een doel op het terrein van Oil Lee
niet ver van de stad.
Ze roken het eerst,
toen zagen ze het.
Er brandt iets. Zag eruit als een etalagepop.
De mannen naderden.
Wat was dat?
En toen deinsden ze terug.
Dat was een jonge vrouw dood en brandend.
- Je weet wel, we hebben moorden
net als de rest van de wereld,
weet je, zo ver gaan als proberen het lichaam te verbranden.
Het sloeg echt angst aan bij mensen hier in de buurt.
- Luitenant Eddie Hope was toen nog sergeant.
Gregg County De afdeling van de sheriff.
- Ze had hout opgestapeld onder haar
en hout opgestapeld bovenop haar
en daar was ik geloof ik een gasfles,
eh, deksel daar. - Wauw.
- Dus, het leek erop iemand probeerde het
om hun sporen uit te wissen.
- Het was de bedoeling dat ze erbij zou horen van één groot kampvuur
en gewoon voor altijd verdwijnen. - Rechts.
- De agenten die reageerden noteerde elk detail dat ze konden.
Dat ze jong was, late tienerjaren, begin twintig.
En ze was klein,
misschien 5'4 ", 100 pond.
Ze droeg een spijkerbroek, een bleek overhemd
de kleur van lavendel,
$ 44 in haar zak.
En dit was ongebruikelijk, melktanden.
Ze had er nog een paar.
- Ze is ze nooit kwijtgeraakt.
Ze zeiden dat dat nuttig is... dat is hoogst ongebruikelijk.
- Nou, het heeft je iets opgeleverd sowieso mee werken.
- Een klein beetje.
- Behalve dat, de jonge vrouw was
onmogelijk te identificeren.
Ze was vermoord daar bestond geen twijfel over.
Haar laatste momenten was erg slecht geweest.
Maar bij de meeste moordzaken onderzoeken,
rechercheurs groeven diep in het leven van het slachtoffer,
sprak met elke vriend, interviewde de familie,
kom meer te weten over geminachte minnaars of fouten uit het verleden.
Dat is vaak hoe moorden worden opgelost,
maar in dit geval niets ervan was mogelijk.
- Ik had geen idee.
- Wat zou jij kunnen doen? - Niks.
Als we tips hebben, liep ze neer
omdat, ik bedoel, we hadden geen reden om door te gaan
wie dit zou kunnen zijn of waar ze vandaan kwam.
- Ze hebben haar DNA-profiel nagekeken.
Komt niet overeen met een bekend persoon in ieder geval bij hen bekend,
maar de autopsie onthulde sperma in haar lichaam,
en het kwam overeen met iemand...
een bekende lokale zedendelinquent.
Dus trokken ze hem naar binnen en hij gaf toe dat hij seks had gehad
die dag met een vrouw wiens naam hij niet wist,
maar hij heeft haar niet vermoord.
En hij had ook een alibi,
dus dat was dat.
- We zouden mensen halen van internet af
dat zou zeggen: "Hé, ik denk dit zou zo-en-zo kunnen zijn,"
en dat zouden we opvolgen en uiteindelijk uitsluiten.
Wat we dachten op dat moment was
misschien is ze dat niet van hier in de buurt
want van niemand mis haar hier.
- En dus betaalde Gregg County voor een begraafplaats
en voor een kleine marker op de grond boven haar lichaam.
- Een kleine grafsteen leest gewoon Jane Doe.
Er was geen ander informatie die we over haar wisten.
- En winterspel, maar ze gaven niet op.
Een Texas ranger die soms met hen gewerkt
zei dat hij misschien kon helpen.
- En hij was in staat om een ​​artiest in te vliegen
om te proberen te reconstrueren wat- hoe ons slachtoffer eruit zag
in het echte leven.
- En hier was het, maar het leverde geen aanknopingspunten op.
De provincie maakte zelfs een kleimodel met behulp van een röntgenfoto
van de schedel van het slachtoffer inclusief die melktanden.
Heb het rondgestuurd de lokale media.
Nog steeds niets.
En speurwerk... het is een oneindige trommel
dat klopt op alle uren overdag en 's nachts.
Misdrijven, overtredingen, het lot dat aandacht vraagt.
- We hebben elke dag zaken en jij weet,
we krijgen drie of vier gevallen elk per dag.
Soms meer.
- Ze zijn haar niet vergeten ze gingen door met hun werk,
maar de jonge vrouw bleef naamloos
ongeacht hoeveel paden ze volgden.
- En dat ging maar door voor jaren.
Ik bedoel, het is eigenlijk alles wat we hadden.
- Een beetje hier, daar een beetje
maar niet veel.
- Rechts. - En geen oplossing?
- Geen oplossing, niets.
- En dan nog iets ongewoon gebeurde.
De kleine details zoals haar melktanden
trok de ogen van amateur internetrechercheurs
op sites als Reddit en Webspeurneuzen.
En al te lang, ze begonnen te verwijzen
aan de mysterieuze vrouw met een soort afkorting.
Het was de kenmerkende kleur van haar shirt dat het deed.
Een van die fauteuils rechercheurs begonnen haar te bellen
Lavendel, Lavendel Doe.
- Dit was een zaak online gevolgd
heel dichtbij door veel mensen.
- Mensen zoals deze man,
en wat is er gebeurd daarna?
Nou, onthoud wat zeiden we over obsessie?
- Een moordslachtoffer zonder naam
en detectives zonder enige aanwijzingen.
Geen gemakkelijk mysterie oplossen,
maar op de loer in de schaduw hulp is onderweg.
- Ik heb veel uitgegeven van mijn vrije tijd
op zoek naar vermist personen gevallen.
Eigenlijk gewoon een beetje proberen om de verhalen uit te werken.
- Daar was ik van onder de indruk mensen zorgden.
- Verzorgd en wist hoe te helpen.
- Ik zei dat ik denk dat ik weet hoe we kunnen het en ze zei:
"Bingo, alles wat we nodig hebben is DNA."
Als ik erachter kan komen Jane Doe's ouders,
we zullen weten wie Jane Doe was.
**
- Morgen en morgen en er ging een decennium voorbij.
11 jaar na de moord
van een jonge vrouw ze noemden Lavender Doe
en meer dan 200 mijl vanaf de plek
waar haar lichaam is gevonden
in de stad van Killeen, Texas.
Een man was koortsachtig op het werk.
Hoewel dat niet zo was zijn beroep,
dit werk dat hem verteerde, nog niet tenminste.
- Ik heb best veel uitgegeven van mijn vrije tijd
op zoek naar vermist personen gevallen.
Eigenlijk gewoon een beetje proberen om de verhalen uit te werken
van enkele hiervan minder bekende gevallen.
- Zijn naam is Kevin Lorde.
Hij is, nou ja, veel dingen.
Een voormalige softwareontwikkelaar, een T-shirtverkoper,
een gepassioneerde en trouwe consument van alle dingen echte misdaad.
Hij was geen rechercheur of een wetshandhaver,
gewoon iemand geplaagd door onbeantwoorde vragen.
- Ik was op zoek naar Jane doet
in het gebied in Texas dat zou een match kunnen zijn
naar een van deze vermiste meisjes.
- En zo kwam hij verspreid over honderden pagina's
van online fora over een mysterieuze vrouw
bijgenaamd Lavender Doe.
Zou zij er een kunnen zijn van de vermiste vrouwen
hij probeerde te lokaliseren?
En dus belde Kevin de Gregg County Sheriff's Department
en vond zichzelf aan de telefoon met
de hoofddetective over de zaak van Lavender Doe,
Luitenant Eddie Hope.
- Ik was onder de indruk dat mensen zorgden,
omdat we in een wereld leven waar alles snel gaat
en veel mensen zijn dat bezorgd om zichzelf
en niet anderen.
- En hier was bewijs
dat zijn ze misschien geïnteresseerd in anderen.
- Rechts.
- Een andere onderzoeker
misschien afgeblazen een man als Kevin,
gewoon een andere burger met een internetverbinding
en een theorie,
maar Kevin leek het te weten wat hij aan het doen was.
En zijn internetvaardigheden?
Veel verder dan wat Luitenant Hope zou kunnen doen.
En het duurde niet lang,
hoewel ze dat niet deden daadwerkelijk persoonlijk ontmoeten,
ze begonnen met acteren bijna als partners.
- We hebben net samen gevlogen.
Je weet wel, wat hij ook nodig had dat hij niet kon krijgen
die ik kon krijgen qua wetshandhaving,
hij zou het naar mij opsturen.
- Hij paste een beetje in elkaar deze stukjes informatie.
- Ja.
- En twee dingen gebeurd.
Eén, besefte Kevin Lavender Doe was dat niet
een van de vermiste vrouwen hij had gezocht.
En twee, hij raakte verslaafd op de zaak
van het meisje in het lavendelhemd.
Maar hij hield doodlopende wegen raken.
Hij had nodig wat gespecialiseerde hulp,
erg gespecialiseerd.
- Ik stak mijn hand uit aan het DNA Doe-project
om te kijken of ik het zou kunnen om als vrijwilliger aan de slag te gaan.
- Het DNA Doe-project,
een non-profit opgericht door een voormalige raketwetenschapper
genaamd Colleen Fitzpatrick
en een romanschrijver en genealogieliefhebber
Margaret Pers.
- Ik wist amper wat John en Jane Does bedoelden,
maar ik was met pensioen voor ongeveer een jaar
en kom terug naar de westkust
dicht bij mijn dochter zijn en kleinkinderen
en om te ontspannen.
- Het was winter, 2017,
wanneer Margaretha, niet het gepensioneerde type,
was geraakt met een idee.
Ze was al diep geweest ondergedompeld in genealogie,
geadopteerden helpen vinden hun biologische ouders, dus...
- Als ik erachter kan komen Jane Doe's ouders,
we zullen het weten wie Jane Doe was.
Margarets plan?
Resten verkrijgen van Jane en John Does,
test hun DNA opnieuw
en upload de resultaten naar een openbare database,
waar, misschien, dat DNA zou hen leiden
aan een familielid van hun slachtoffer.
- Dus ik had mijn recept,
en ik stak mijn hand uit naar Colleen,
en ik zei: "Ik denk dat ik het weet hoe we het kunnen doen."
En ze zei: "bingo, alles wat we nodig hebben is DNA.
O, en ik weet het een paar mensen."
- Eerst betaalden ze voor de DNA-testen
met hun eigen spaargeld.
En toen gingen ze opzetten een non-profitorganisatie
en begon donaties aannemen.
Na slechts zes maanden, ze hebben hun eerste zaak opgelost.
- Het mysterie rond...
- Een paar weken later, een ander geval
haalde de krantenkoppen rond de wereld,
de kracht laten zien van genealogie.
- Politie arresteert een man zij geloven
is de zgn "Gouden Staatsmoordenaar."
En de verdachte een oud-politieagent,
ontdekt met behulp van DNA.
- Die deed het verander de wereld,
want dat was een gewelddadige moordenaar,
en dat was een enorme impact op wereld--
op de gemeenschap. - Zeker.
Opende ieders ogen. - Ja.
- En opeens Colleen en Margaret had gezelschap.
- Genealogen kwamen uit het houtwerk,
en ik kon ons zien als een zeer unieke organisatie
waar rechtshandhaving agentschappen
mee naar ons toe kunnen komen hun botten en geen geld,
en we konden binnenhalen vrijwillige genealogen
die aan het bedelen waren om ons te helpen.
- Wat u kunt meenemen aan dit proces
is een crowd-sourced onderzoek
zoals, weet je, een stelletje van bijen die een bijenkorf vormen.
En ongelijk ze gaan niet veel doen,
maar allemaal samen ze kunnen echt presteren
iets echt significant.
- Juist, precies.
-Kevin Heer was een van die bijen.
Hij sloot zich aan bij DNA Doe als vrijwilliger.
En toen volgden anderen, een soort mini-bijenkast
op zoek naar de waarheid over een mysterieuze vrouw
ze riepen Lavendel Doe.
- De bijen krijgen het druk
- We hebben uren doorgebracht samenwerken,
praten met elkaar.
- "Oh mijn god, heb je dit gezien?
"En hoe zit het hiermee? En waar is dit?
Wie is die vent?"
- We zijn nogal de laatste uitweg.
**
- Het was een soort van obsessie nu,
de bepaling om haar haar naam terug te geven,
te identificeren de anonieme jonge vrouw
vermoord en in brand gestoken en daarna begraven
hier in Long View, Texas.
God kent wetshandhaving had elke truc geprobeerd
in het onderzoeksboek,
behalve een nieuw boek, als je het zo zou kunnen noemen,
het DNA Doe-project.
Een stel amateurs, echt,
maar toegewijd? Oh ja.
- Het is niet die wetshandhaving niet geprobeerd.
De meeste gevallen die naar ons toekomen,
we zijn een beetje de laatste uitweg.
- "Ons" betekent een groep van mensen
die eigenlijk nooit had persoonlijk ontmoet,
die aan het werk was in een keuken
of een slaapkamer of een kelder,
die elkaar kenden alleen online.
Net als Lori Gaff,
een voormalige Zwarte Havik helikopter piloot
die struikelde een Facebook-bericht
over DNA Doe.
- Ik was helemaal geboeid,
en dat ik mezelf ben, moest weten
absoluut alles daar ging het om.
En ik dacht dat ik het helemaal wil om hier deel van uit te maken.
- En was al snel verslaafd.
- Het zal je leven verteren als je het toelaat,
dus we... Ik ben geweest moeite doen
om soort grenzen te stellen.
- Een uur wordt tien vrij snel,
zou ik denken, toch? - Tien--
Tien zou kunnen zijn een trage dag.
Dit is geworden, eh, een obsessie.
- Toen was er Missy Koski,
een zelf beschreven "zoekengel,"
die genetische genealogie gebruikten om haar biologische vader te vinden.
Hoe was dat om hem te vinden?
- Het was ongelooflijk.
Het was absoluut ongelooflijk.
Dus begon ze te helpen andere geadopteerden
hun biologische ouders vinden. En op een dag...
- Terwijl ik aan het helpen was een geadopteerde, eh,
die geadopteerde kreeg een telefoontje van het DNA Doe-project.
En dat werd haar verteld ze was in de verte verwant
naar een Jane Doe. Ik raakte gewoon geïntrigeerd.
En ik zei, "kan ik met ze praten?"
- Binnenkort, Missy was ook verslaafd.
En de drie, Kevin, Lori en Missy,
een team gevormd.
Dus je bent als de drie Musketiers
daar samen zitten.
- We hebben uren doorgebracht
samenwerken, praten met elkaar
bijna exclusief online.
- En we zouden gewoon naar binnen gaan en blaft de hele dag door
over, "oh, mijn god, heb je dit gezien?
"En hoe zit het hiermee? En waar is dit?
Wie is die vent? Ik kan dit niet vinden, wat dan ook."
- Terug in Gregg County,
na meer dan een decennium van het achtervolgen van leads
op Lavendel Doe,
Luitenant Hoop begrepen
dat onderzoeken is veranderd.
- Genealogie is de golf van de toekomst.
En voor ons moord rechercheurs,
het is ver boven onze hoofden, om eerlijk te zijn.
- Dus je verwelkomde hun hulp. - Ik deed.
- En door het hele land, iemand anders had het opgemerkt
van de amateuronderzoekers werken met DNA Doe.
- Ik schrijf graag over hoe gewone mensen,
bijvoorbeeld genealogen,
mee bezig zijn nieuwe ontwikkelingen in DNA.
Sarah Zhang is een stafschrijver voor het tijdschrift "The Atlantic".
- Ik vond het leuk dat Kevin
was zo geïnvesteerd in dit geval.
- Zo'n passie was een verhaal dat het volgen waard was,
en dat deed ze,
kijken naar hun proces.
Voor een ding, die van het slachtoffer gebruiken
huid of haar of bloed
genereren een DNA-profiel
die ze uploaden naar een genealogiesite
genaamd GED Match.
- We krijgen een hele lijst van DNA-matches terug,
en al deze mensen delen een bepaalde hoeveelheid DNA
met onze onbekende persoon.
- Het is belangrijk begrijpen,
de vrijwilligers werken met openbare DNA-databanken.
En waar komt dit allemaal DNA-materiaal vandaan komt
dat je in staat bent kijken naar?
- Dit zijn allemaal mensen die testen hebben gedaan
met bedrijven als Voorouders-DNA of 23 en ik,
de consumententesten.
- En wie toegang heeft gegeven aan anderen om de resultaten te bekijken.
Dat is een relatief kleine percentage van de bevolking,
dus de kans om te vinden een exacte match?
Verdwijnend klein, maar...
- Gewoon door de pure kansen,
we hebben vaak het geluk om een ​​behoorlijke match te krijgen.
- Door "fatsoenlijke match"
hij bedoelt een ver familielid,
iemand die dat waarschijnlijk niet doet ken zelfs het slachtoffer.
- We zoeken een soort match dat is in de buurt
van misschien een seconde of derde neef of zo
als een goed startpunt.
- Een startpunt achteruit te werken
en probeer takken te reconstrueren van de stamboom
door het internet af te struinen,
mijnbouw elk mogelijk stukje informatie
uit geboorteakten tot overlijdensberichten
naar huwelijksvergunningen naar sociale media.
Waar doe je het in godsnaam al deze spullen vinden?
Ik bedoel, je moet hebben uitgegeven uren en uren en uren
en uren en uren vooruit van een computerscherm,
proberen het te vinden. - En veel geld.
- Ja.
- Het DNA Doe-project een nieuwe schets gemaakt,
en ze zetten het op internet.
Ze hebben een PayPal-knop toegevoegd geld inzamelen
voor die hertest van het DNA van Lavender Doe.
En vrij snel, de onlinegemeenschap
dat volgde de Lavender Doe-zaak
beantwoordde de oproep.
- Binnen vier dagen het publiek was doorgekomen
en volledig gefinancierd de testen die we moesten doen.
- Maar voordat ze zelfs maar konden de test laten versturen,
iets heel onverwachts gebeurd.
- Ik krijg een telefoontje van Luitenant Hoop
op het kantoor van de sheriff zeggen dat hij groot nieuws heeft.
- Wat zou dat kunnen zijn?
- Er valt een bom, maar onderzoekers zijn nog steeds
zal wat geluk nodig hebben om deze zaak op te lossen.
Binnenkort...
- Daarom wilde ik om dit van mijn borst te krijgen.
- Ik heb hem gewoon laten praten.
Hij liet geen detail weg.
- Een breuk in de zaak, en een frustrerende ontdekking.
Dat vonden we daar waren 27 neef en nicht.
- Wauw! - Waar zijn zij?
Wie zijn hun kinderen?
Leven ze?
Wat kunnen we vinden?
**
- Welkom terug bij "Dateline: geheimen ontdekt."
Ik ben Craig Melvin.
Lavender Doe, dat was de naam gegeven aan de onbekende vrouw
wiens verbrand lichaam werd gevonden in 2006.
Meer dan een decennium later, haar identiteit bleef geheim.
Nu, een groep amateur-detectives hielpen de politie,
maar het was een zware strijd totdat...
een onverwachte bekentenis viel recht in hun schoot.
Terug naar Keith Morrison met "De vrouw zonder naam."
**
- Het was heet, die Texas zomer van 2018.
De zomer de DNA Doe vrijwilligers besteed
naar binnen gekropen,
starend naar hun computerschermen,
proberen te identificeren Lavendel Doe.
Maar ze waren nauwelijks begonnen toen Kevin Lord werd gebeld
van luitenant Eddie Hope.
Een jonge vrouw genaamd Felicia Pearson is geweest
als vermist opgegeven door haar familie.
Ze is voor het laatst gezien met een nieuw vriendje
wie heeft het ze verteld ze verliet hem.
Ging gewoon weg.
Ze spraken met haar moeder.
- En we hebben geleerd er was een bosrijk gebied
binnenkant van Longview dat hij had haar eerder meegenomen,
en dat is waar we hebben Felicia gevonden.
- Vermoord.
Er bestond geen twijfel over de identiteit van dit slachtoffer.
En geen vraag wie de hoofdverdachte was.
Haar gewelddadige ex-gevangene vriend, Joseph Wayne Burnett.
Luitenant Hoop kende de naam.
Dezelfde man wiens sperma was 12 jaar eerder gevonden
in het lichaam van Lavendel Doe.
- Hij was gearresteerd.
Hij werd binnengebracht de gevangenis van Gregg County.
- Teken de hoek hier.
- Twee rechercheurs vroeg Burnett.
Hij gaf toe Felicia doden.
Maar dat was niet alles.
- Hij begon te praten over een meisje
dat hij doodde en verbrandde een aantal jaar geleden.
- Een verbrand meisje?
Meteen de rechercheurs Eddie Hope genoemd.
Je bent op weg naar huis op dat punt.
- Ik was al thuis.
- Moet geweest zijn goed om te horen.
- Het duurde niet lang terugkomen.
- Daarom wilde ik het krijg dit van mijn borst.
- Ik heb hem gewoon laten praten.
Hij sprak over deze 12-jarige moord
alsof het gisteren gebeurde.
Hij liet geen detail weg.
- Dat is wanneer Ik reikte daar naar beneden,
en ik greep een touw, en ik legde het om haar nek,
en ik heb het strakker gemaakt.
- Zij nooit zag het aankomen.
Een touw om haar nek.
Het duurde slechts enkele seconden.
- Zodra ik heb haar gewurgd,
zij-zij-zij is gewoon gestopt met bewegen.
- Dus hij had bekend om haar te vermoorden.
Maar er was iets anders.
- Persoonlijk niet ken haar als een vriendin.
Weet je hoe ze heet? - Ik denk dat ze Ashley heette.
- Hij dacht aan haar naam was Ashley.
Dat was hij niet echt zeker weten.
- Gewoon een voornaam: Ashley, misschien.
Maar zelfs als Ashley was een echte voornaam,
het loste niet op het mysterie.
- We hadden de bekentenis en we weten het nog steeds niet
wie deze persoon is, en dat vreet je gewoon op.
Ik bedoel, dat is niet de volgorde het hoort te gaan.
- Ondanks zijn bekentenis, Burnett pleitte niet schuldig.
Gerechtigheid voor een slachtoffer nog steeds gelabeld Lavender Doe
in gerechtelijke stukken zou even duren.
Tijd voor de vrijwilligers kon niet verspillen.
- Dat is gelukt veel echter
en zet meer gewicht achter wat we aan het doen waren.
- Wie was Lavender Doe?
- Dat was wat er overbleef op dat punt.
- Het opnieuw geteste DNA van Lavender Doe terug uit het laboratorium
in oktober 2018,
en het team ging aan het werk op zoek naar mogelijke familieleden.
En slechts negen dagen later, ze hebben er een gevonden,
een vrouw in Oost-Texas, vlak bij de plek
waar Lavender Doe was gevonden.
Ik heb contact opgenomen met luitenant Hope.
Ik vertelde hem dat we dat hebben deze afstammeling
die er ongeveer 30 minuten vandaan woont waar Lavender Doe werd gevonden.
Ik kan het je niet vertellen precies hoe ze verwant is,
maar het lijkt erop zou een enorm toeval zijn
als ze niet eerlijk was nauw verwant.
- Dit moest zo zijn enorm spannend.
- Oh, we dachten dat we... dit is de-dit is de moeder.
Dit is de familie, dit is het.
- En dus natuurlijk Luitenant Hope,
met een gloednieuw optimisme, weggereden om haar te zien.
En hij kwam leeg over.
De vrouw had geen vermiste familieleden
en geen idee wie Lavender Doe zou kunnen zijn.
- Moet teleurstellend zijn geweest.
- Het was.
- Zoals, dacht je misschien je was iets op het spoor,
en dat was je niet.
- Je krijgt een beetje hoop, dan laat je je in de steek,
maar jij... dat was het geweest gebeurt voor,
je weet wel, 12 jaar.
- Ik was zo, "Nee, nee, nee, ze liegt, ze liegt."
Dit is het, want wanneer je doet onderzoek
familie uit een ander deel van het land,
en ineens, je vindt dit familielid
op de juiste plek in de juiste plaats
op het juiste moment, het moet zo zijn.
- Toen drong het tot hen door. De vrouw loog niet,
en er was nog een kans dat ze kon helpen.
Kevin had een vermoeden, misschien wist ze iets
zonder dat ze het wist.
Wat wist ze?
- Ze vertelde ons dat ze dat niet deed weten wie Lavender Doe was.
Maar ze had zelf een test gedaan met voorouders-DNA,
en ze zou blij zijn om haar resultaten met ons te delen.
- Nou, wat is er gebeurd toen ze dat deed?
- Toen we haar DNA vergeleken aan het DNA van Lavender Doe,
we konden zien dat het eruit zag zoals de ouder van Lavender Doe
was waarschijnlijk een volle neef van haar.
- En opeens ze voelden dichtbij.
Het enige wat ze hoefden te doen was vind de juiste neef.
De juiste neef die zou kunnen een dochter missen,
of nicht, of iemand.
Niet zo makkelijk.
- Toen we begonnen te zoeken en het onderzoeken van elke persoon,
in dit gezin, we ontdekten dat die er waren
27 neven en nichten-- - Wauw!
- Wie zou het kunnen zijn
Lavender Doe's ouder.
- Je denkt, wauw, hier is onze grote doorbraak,
nu hoeven we alleen nog maar te doen is het vinden van de neef.
En het blijkt zijn het er 27?
- Zevenentwintig.
Enkele mensen in de familie meerdere huwelijken gehad
en meerdere kinderen uit elk huwelijk.
En zo zijn we begonnen met die lijst.
En we moesten door en kijken of we konden vinden
elk van deze mensen.
Waar zijn zij, wie zijn hun kinderen,
leven ze?
Wat kunnen we vinden?
- Een voor een trokken ze op hun draden.
Honderden van hen, leidt nergens toe.
En toen was het Kevin wie heeft het gevonden.
De Texaanse vrouw had een verre neef
die buiten de staat woonde, een vrouw die ze niet kende,
nog nooit ontmoet, wiens naam Robin was.
En Robin had een dochter.
Maar toen ze het probeerden om haar te vinden...
- Ze had adressen tot rond 2006,
en dan een beetje gewoon viel van de kaart,
en we konden het niet vinden haar overal.
- 2006, wat een toeval.
Het was het jaar Lavender Doe is vermoord.
- Binnenkort...
- Ik was niet voorbereid voor de emotie
dat ik toen gelijk had.
Ik kon mezelf niet beheersen.
Ik herinner me dat ik zat op de bank,
en gewoon huilen.
- Een zoektocht eindigt, en een verhaal begint.
- We zijn haar uit het oog verloren en wij ongeveer 10 jaar.
- Door de jaren heen Luitenant Eddie Hope
veel over nagedacht die laatste momenten
van het leven van Lavender Doe.
- Het achtervolgt je een beetje als-als je hierheen komt
en-en jij bent-- jij-je kunt het niet doe er een slotje op.
Weet je, dat kan niet eindig het verhaal nog.
- Om dat einde te helpen schrijven,
hij had zijn gezicht gezet bij de toegewijde vrijwilligers
die had besteed ontelbare uren
proberen te geven haar achter haar naam.
Tegen het najaar van 2018, ze leken dichtbij.
DNA en genealogie hadden hen geleid aan een vrouw genaamd Robin,
wiens dochter was verdwenen.
- Op dat punt, we waren een beetje aan het denken,
wow, dit heeft-dit heeft moet haar zijn.
- Behalve wanneer ze probeerde haar te vinden,
deze Robin-persoon, ze ontdekten dat ze dood was.
Dus bleven ze schuren het internet,
en de Robin leidde hen naar een ander familielid
wie, als ze gelijk hadden, zou de neef van Lavender Doe zijn.
Ze hebben een nummer opgespoord, en luitenant Hope belde,
vroeg of er een jonge vrouw was in de familie van deze persoon
was vermist.
- En hij zei, ik niet heb haar in jaren gezien.
Hij zei: "De laatste we hadden gehoord,
ze is van huis weggelopen,
net als ze is gewoon verdwenen."
- Maar, zei hij, zijn vermiste neef
had een halfzus.
Luitenant Hoop belde haar ook.
- Nou, ik heb met haar gepraat meerdere malen
en ze stemde ermee in om Kevin te sturen haar... hun DNA-kit.
- Dat betekende sturen het DNA-monster van de halfzus
naar het lab en wachten.
Hoe lang duurde dat?
- Het duurde ongeveer een maand en een half geloof ik.
- Dat moet zo zijn geweest spelden en naalden.
- O ja. - Ja.
Het was een winterse dag, eind januari,
toen ze het nieuws kregen.
Het was een wedstrijd.
Kevin belde luitenant Hope.
- Ik was behoorlijk opgewonden, en dat--
de hele afdeling was opgewonden.
- Ik was niet voorbereid voor de emotie
dat ik toen gelijk had. Ik kon mezelf niet beheersen.
Ik herinner me dat ik erop zat de bank en gewoon huilen
omdat ik zo blij was, maar de emotie
van al dit werk, al deze ontelbare nachten,
je weet wel, werken de hele dag en de hele nacht,
en proberen te bedenken dit uit,
kwam gewoon allemaal dan samen.
- Dus wie was zij?
Wie was de jonge vrouw die al zo lang
was al een schets bekend alleen als "Lavender Doe"?
Hier was ze, Dana Lynn Dodd.
Het was Dana's halfzus, Amanda,
die had verstrekt dat DNA-monster,
en toen, natuurlijk nieuwsgierig,
ze keek op internet en zag dat kleimodel.
- En ik belde hem terug, en ik vertelde hem,
"Dat is Daan. Het is Daan."
- Hoe was het om dat te zien? - [zucht] Surrealistisch.
Het voelde alsof iemand gewoon stompte me in mijn maag.
Ik was daar boos over ze was alleen, weet je.
Haar-haar grootste angst is uitgekomen.
Ze was vergeten.
- Wat het hartverscheurend was waarheid onthulde Amanda
over Dana Dodd.
Haar leven was een leven van instabiliteit, onzekerheid,
en vanaf het begin, afwijzing.
Haar moeder is verhuisd toen ze klein was.
De ene moederfiguur na de andere kwam en ging uit haar leven.
- Ze werd tussendoor rondgeleid mijn vader en zijn, weet je,
huidige vrouw of huidig toenmalige vriendin
en zo raakten we het spoor bijster tussen haar en ons
ongeveer tien jaar.
- Tegen de tijd dat Dana was in haar vroege tienerjaren,
Amanda was 23 jaar oud en getrouwd
en het opvoeden van een zoon van haarzelf,
en toen ze Dana hoorde woonde niet ver weg,
ergens in Florida... - Ik keek net naar mijn man
en zei: "Dit is wat We moeten,"
en hij wist het, en daar werden geen vragen gesteld.
Ze ging gelijk het huis in.
- Per slot van rekening Meegemaakt,
het was bijna als een sprookje:
Een echt thuis.
Was ze er in het begin blij mee? - Heel erg blij.
Ze zei dat ze het leuk vond het normale leven,
normaal voelen, geen zorgen hoeven te maken,
je weet wel, "geliefd zijn" is wat ze zei,
en kunnen zitten tijdens het avondeten met het gezin
en kunnen overleggen
gewoon je dagelijkse dingen die we als vanzelfsprekend beschouwen.
- Het was goed voor een poosje.
Dus wat gebeurde er naar Dana Dodd?
Hoe is ze geworden dat mysterieuze slachtoffer
zo ver weg?
- Een jong meisje alleen.
- Dat is wanneer de problemen begonnen.
- Het is een verhaal zo oud als de tijd. - Ja. O ja.
- En in haar eentje. - Het is maar een formulier
van mensenhandel. Je bent in de buurt van de drugsdealers.
Je bent in de buurt de prostituees.
Het zet ze er gewoon een beetje in een heel andere, donkere wereld.
**
- Ze kenden haar al 12 jaar alleen als "Lavender Doe,"
het mysterieuze moordslachtoffer met het paarse shirt.
Nu kenden ze haar echte naam: Dana Lynn Dodd.
Wat een verhaal een naam onthuld,
van een verlaten baby, een afgewezen peuter,
wiens hele leven was geweest een waarschuwend verhaal.
Haar lang verloren halfzus, Amanda kwam tussenbeide om te helpen,
en heeft geholpen, maar dan op de leeftijd van 16,
Dana heeft een serieus vriendje.
- Dat is wanneer de problemen begonnen.
- Het is een verhaal zo oud als de tijd. - Ja. O ja.
- Dus toen stuurde Amanda Dana samenwonen met haar broer, John.
- Ik heb geprobeerd het te halen waar ze altijd gewild was.
- Maar die jongen weer.
Heb je haar gegeven een ultimatum?
- Ik deed. Ik deed, eh, weet je, want, weet je,
Ik zei tegen haar: "Wil je om bij deze man te blijven,
"of wil je een beter leven?"
En ze is als, "Weet je wat? Ik hou van hem."
- Toen dat niet gebeurde werk ook niet,
Dana, vastbesloten om eindelijk regie nemen over haar eigen leven,
besloot een baan te zoeken.
Het was bij een tijdschriftenbedrijf, ze zei,
dat zou toelaten haar om te reizen,
abonnementen verkopen en andere producten.
John vertelde Dana dat dat klonk als een slecht idee.
- In een wedstrijd tussen jullie en die mensen
in het tijdschrift, je had geen schijn van kans.
- Nee nee. Omdat ze gebrek had
iets proberen te doen voor haarzelf,
dus ze probeerde het iets bewijzen - bewijzen.
- Ze was gewoon aan het kijken voor acceptatie,
iemand die dat zou doen accepteer haar en neem haar mee,
en dat was ze op zoek naar haar hele leven.
- Dana was 18 en vol optimisme.
- Ze zou me bellen elke maand zeggen,
"Ik ben-ik ben in Indiana. Hé, ik ben in Cincinnati."
Voor. zoals, zes maanden, vijf of zes maanden,
ze zou me bellen elke maand.
- Het was zomer, 2006,
toen ze hem riep de laatste keer.
- En ik heb het haar verteld thuiskomen.
En ze zei: "Nee, ik wil om dit alleen te doen."
Dat was dus de laatste keer Ik hoorde van haar.
- Hoe lang heb je die keer met haar praten?
- Ongeveer een uur. - Lang gesprek
aan de telefoon. - Heel erg,
omdat ik het probeerde overtuigen om naar huis te komen.
- Je smeekte haar thuiskomen.
- Oh, ja, haar smeken. Wij kunnen--
We zullen voor je zorgen.
- En toen de lange stilte.
Waar was ze?
Ze hadden geen idee.
Wat een machteloos gevoel dat moet geweest zijn.
- Het was. Het was moeilijk. Het was erg hulpeloos,
en vooral omdat wij wist van niets--
niets over het bedrijf.
Waar begin je wanneer je weet dat ze op reis zijn
in het hele land?
- Een paar van die tijdschriften verkoop bedrijven
zijn berucht om uitbuiting hun jonge medewerkers,
azen op hen.
Luitenant Eddie Hope weet dit maar al te goed.
- Het is maar een formulier van mensenhandel.
Ze nemen deze kinderen. Ze beloven ze een goed leven.
En als ze ze eenmaal hebben weg van huis,
ze leven in louche motelkamers
en daarmee komt dat je bent in de buurt van de drugsdealers.
Je bent in de buurt van de prostituees. Je bent in de buurt van de pooiers.
Het zet ze er gewoon een beetje in een hele andere donkere wereld.
- Donker, en in het geval van Dana, dodelijk.
Hierin ontmoette Dana haar lot Walmart parkeerplaats,
tijdschriften proberen te verkopen aan Joseph Wayne Burnette.
Daar vertelde hij de politie hij raapte haar op,
bracht haar naar deze brug, en doodde haar.
Waarom? Hij zei dat het was omdat ze heeft geld van hem gestolen.
Onmogelijk om te weten als dat waar was,
omdat wat hij deed het volgende.
- Dus nam ik haar lichaam, en ik legde haar neer
daarna bovenop het hout Ik week het hout in de diesel.
En toen ik haar in brand stak, Ik verliet.
- Ze was geen afval. Ze was geen stuk vuil
zoals hij het op zich nam wegdoen van,
en ik wil dat iedereen, weet je, om te weten wie Dana was,
en wie ze was als een persoon.
Zelfs met haar moeilijke leven en haar opvoeding,
en, uh, ze nog steeds had een goed hart.
- Misschien niet het beste einde,
maar ze weten het tenminste
en ik denk dat ik ga terug naar de waarheid.
Ze kennen de waarheid, en het voelt gewoon goed
wanneer we kunnen geef ze die waarheid.
- En iedereen verdient om de waarheid te kennen.
- Dus na 12 jaar,
de onderzoekers, professioneel en amateur,
wist eindelijk haar naam,
wist wat er met haar gebeurde,
maar het voelde op de een of andere manier onvoltooid.
En zo hebben ze het allemaal gemaakt een soort bedevaart
om de plaats te zien met hun eigen ogen,
en dat was het de allereerste keer
het trio zou eigenlijk persoonlijk ontmoeten.
- We blijven de hele nacht op werken op internet
en berichten heen en weer,
maar we hadden elkaar nog nooit ontmoet elkaar persoonlijk.
- Hier, luitenant Hope bracht ze naar de Walmart
en naar de begraafplaats waar ze was al die tijd geweest.
- Ik denk het ding dat verbaasde me het meest
is dat er waren bloeit daar al.
De gemeenschap, door de jaren heen,
lette op en ben haar niet vergeten.
- Ze hebben haar verlaten hun eigen bloemen,
lavendel natuurlijk.
Wetenschapsschrijver, Sarah Zhang,
die gingen leren van de vrijwilligers,
zag hun reis naar het einde.
- Het viel ons daar op
dat wij de eerste mensen waren die naar haar graf was gegaan
wie kende waarschijnlijk wie dat was ze eigenlijk.
- Dat was het dus buitengewoon aangrijpend,
om daar te kunnen staan.
Ik weet niet eens dat ik het kan verwoorden hoe dat was.
- Dit-dit echt, Ik denk, heeft ons veranderd,
en veranderde de manier waarop we werken. - Hoe heb je het veranderd?
- Het maakt het persoonlijk, omdat je denkt,
wat als dit is jouw familie?
Wat als dit zou kunnen jouw vriend zijn?
- Kevin is gediplomeerd prive detective,
en bleef werken met het DNA Doe-project,
nog steeds slachtoffers teruggeven hun lang verloren identiteiten.
- We hebben een klein beetje gemaakt van een deuk,
maar dat zal er nooit zijn helaas een tekort
van Jane Does en John Does voor ons om te helpen identificeren.
- En sommige zijn zoals Dana Lynn Dodd,
het kleine meisje verlaten vroeg en vaak
en hoewel Amanda en John probeerde te helpen,
ze was uiteindelijk misbruikt en weggegooid,
maar niet vergeten.
Wat hoop je haar nalatenschap zal zijn?
- ik hoop ze weet dat--
wat een vreugde bracht ze in ons leven,
voor mij en Mandy en onze familie,
mijn zoon.
Die erfenis zou waarschijnlijk is het,
dat ze er deel van uitmaakte van onze levens.
- En aan die fauteuil detectives
en hun partner, Luitenant Eddie Hope,
ze was net zo belangrijk zoals jij of ik.
- Het maakt niet uit wat levenswandel waar je vandaan komt.
Iedereen is een persoon.
Iedereen heeft een mama en papa,
en het is gewoon...
Dat is de manier ze moeten worden behandeld.
- In december 2020,
Joseph Wayne Burnette pleitte schuldig
aan de moorden van Felisha Pearson
en Dana Lynn Dodd.
Hij werd veroordeeld tot 50 jaar voor elke moord.
- Voor de nabestaanden van de slachtoffers van Burnette,
dit is geweest het laatste hoofdstuk
van een zeer pijnlijk boek.
- En inderdaad, het was, hoewel tegen die tijd
Amanda en John hadden vond een beetje troost
hier in Longview,
de gemeenschap dat niet vergeten.
- We voelden ons zo was haar geadopteerde familie.
- Daarom hebben ze besloten haar stoffelijk overschot niet mee te nemen
terug naar huis in Florida met hen.
Ze zal hier blijven in Longview,
met haar naam gebeiteld in steen.
- Het is grappig, is het niet?
Dat het... Dat het zou zijn belangrijk om een ​​steen te hebben
boven de plaats je ligt
met je naam erop, en toch is het zo.
- Precies.
Je denkt er nooit aan, maar het is iets...
Het is belangrijk om dat te hebben,
Omdat je bent nooit vergeten,
dat weet je daar staat je naam,
Het staat in steen geschreven.
- "Lavender Doe" niet meer.
Eeuwig Dana Lynn Dodd.
- Sommige mensen ga nog steeds langs haar graf
en nog steeds bloemen zetten en dat soort dingen daar,
en dat is wat we wilden,
omdat ze er deel van uitmaakt van Longview.
- En dat zal ze nooit zijn alweer weggestuurd.
- Nee. Ze is thuis.
- Dat is alles voor deze editie
van "Datumlijn: Geheimen ontdekt."
Ik ben Craig Melvin. Bedankt voor het kijken.